Kurgusal bir şirket, tamamen modellenmiş.
Açın ve kendiniz bakın.

Zaten bildiğiniz bir adla başlayın. Her tipli düğüm dizinlenir ve sonuçlar tipli olarak döner — böylece aynı adı taşıyan iki şey, tek bir belirsiz sonuç olarak değil, iki farklı türde şey olarak karşınıza çıkar.

Herhangi bir düğümü açın ve ondan dışarıya doğru ilerleyin. Plexus, tek bir alanı okumadan önce düğümün çevresindekilerin biçimini gösterir — ne kadarının bağlı olduğunu, hangi yönlerde olduğunu ve nerede seyreldiğini.

Bir düğüm açın; başlığında bir plexus simgesi belirir. Bu, okuduğunuz düğümü merkeze alan grafiğe giriş yoludur.

Dünya üzerinde bir yeri olan her şey haritada yer alır: bir kişi, bir iş merkezi, bir tedarikçi, bir satış bölgesi. Aynı düğümler, bu kez ilişkiye göre değil, coğrafyaya göre okunur.

Yan menüden harita gezginini açın ve konum taşıyan — ya da ilişkili düğümleri konum taşıyan — her şeyi arayın. Koordinatları olan bir düğüm, kendi sayfasında kendi haritasını da gösterir.

Sade bir dille sorun. Ajan soruyu bir gezinmeye çevirir, çalıştırır ve izlediği yolu aktarır. Her yanıt bu yolla birlikte gelir — böylece bir yanıta itiraz ederseniz bir kenara itiraz etmiş olursunuz; bu da bir paragrafa itiraz etmekten farklı türde bir tartışmadır.

Boş bir kutu başlı başına bir engelse, herhangi bir yerden başlayın: bir tedarikçi bugün devre dışı kalırsa hangi müşteriler etkilenir; hangi kritik görevler tek bir kişiye dayanır; bir alıcı ayrıldığında satın almaya ne olur; bir operasyonu kimin sertifikalı olduğu değil, gerçekte kimin yürütebildiği. Ardından asıl sormaya geldiğiniz soruyu sorun.

Dili değiştirin ve neler olduğunu izleyin. Değişen yalnızca arayüz değildir: metamodelin kendi kelime dağarcığı — tip adları, kategoriler, yaşam döngüsü durumları — da onunla birlikte çevrilir; böylece model, onu kim okuyorsa onun dilinde doğal biçimde okunur. Yirmi dil mevcuttur.