Fikcyjna firma, w pełni zamodelowana.
Otwórz ją i przekonaj się na własne oczy.

Zacznij od nazwy, którą już znasz. Każdy typowany węzeł jest zindeksowany, a wyniki wracają otypowane — więc dwie rzeczy o tej samej nazwie pojawiają się jako dwa różne rodzaje bytów, a nie jako jeden niejednoznaczny wynik.

Rys. 1.1

Wpisz coś w pole wyszukiwania i zobacz, jak bogaty jest już sam wynik.

Rys. 1.2

Kliknij ikonę informacji, aby rozwinąć wynik.

Rys. 1.3

Kliknij wybrany wynik, a otworzy się strona węzła.

Otwórz dowolny węzeł i wyjdź od niego dalej. Pleksus pokazuje kształt jego otoczenia, zanim przeczytasz choćby jedno pole — ile jest z nim powiązane, w jakich kierunkach i gdzie powiązania się przerzedzają.

Otwórz węzeł, a w jego nagłówku pojawi się ikona pleksusu . To wejście do grafu, wyśrodkowanego na węźle, który właśnie czytasz.

Rys. 2.1

Rys. 2.2

Kliknij węzeł w pleksusie, a otworzy się jego panel informacji.

Potem wypróbuj pleksus w 3D i samodzielnie poruszaj kamerą.

Nawigacja

PrzeciągnijObrót kameryPrzewińPrzybliżenie/oddalenieShift+przewijaniePrzesuwanie w pionieCtrl+przewijaniePrzesuwanie w poziomieKliknij węzełZaznaczenie

Wszystko, co ma swoje miejsce na Ziemi, jest na mapie: osoba, centrum robocze, dostawca, region sprzedaży. Te same węzły, odczytane przez pryzmat geografii zamiast relacji.

Otwórz węzeł, który ma dane geograficzne — albo którego powiązane węzły je mają — a w jego nagłówku pojawi się ikona globu . To wejście do eksploratora mapy.

Rys. 3.1

Rys. 3.2

Kliknij pinezkę, a otworzy się ten sam panel informacji, dla tego samego węzła.

Zadaj pytanie w prostym języku. Agent przekłada je na przejście, wykonuje je i relacjonuje ścieżkę, którą przeszedł. Każda odpowiedź wraca z tą ścieżką — więc jeśli się z nią nie zgadzasz, nie zgadzasz się z krawędzią, a to inny rodzaj sporu niż niezgoda z akapitem.

Jeśli puste pole samo w sobie jest barierą, zacznij od czegokolwiek: jeśli dostawca zawiedzie dziś, których klientów to dotknie; które kluczowe zadania spoczywają na jednej osobie; co dzieje się z zakupami, gdy odchodzi jeden kupiec; kto naprawdę potrafi prowadzić daną operację, a nie kto ma na nią certyfikat. Potem zadaj pytanie, z którym naprawdę tu przychodzisz.

Rys. 4.1

Zapytaj, jakich obiektów potrzebuje raport, a potem, kto potrafi je wyjaśnić. Odpowiedź wskazuje konkretne osoby, według ról.

Rys. 4.2

Zapytaj, dokąd sięgnęłoby odejście jednej osoby. Ten sam model, inne przejście.

Przełącz język i zobacz, co się stanie. Zmienia się nie tylko interfejs: własne słownictwo metamodelu — nazwy typów, kategorie, statusy cyklu życia — jest tłumaczone razem z nim, więc model czyta się naturalnie w języku odbiorcy. Dostępnych jest dwadzieścia języków.

Rys. 6.1

Wybierz inny język, a potem wróć do dowolnego już przeczytanego węzła.